18/09/2026
“Ik wil gewoon dat het stopt.”
Dat zei ze tijdens de sessie.
Ze was verdrietig, maar wilde daar eigenlijk helemaal niet bij stilstaan. Ze wilde gewoon weer verder. Weer normaal functioneren en niet steeds met dat gevoel bezig zijn.
Als je al een tijd met iets rondloopt, ben je er op een gegeven moment gewoon klaar mee. Dan wil je niet nog een keer voelen wat je eigenlijk al zo lang probeert weg te houden.
Toch hebben we het daar juist over gehad. Wat gebeurt er als je niet probeert het gevoel weg te krijgen, maar het er gewoon even laat zijn?
Dus ze hoefde het niet op te lossen. Ze hoefde zich ook niet groot te houden. Ze mocht gewoon verdrietig zijn.
Er kwamen tranen, ze hoefde er even niets mee.
Na een tijdje werd ze rustiger. Niet omdat het verdriet ineens weg was, maar omdat ze er niet meer tegen hoefde te vechten. We willen zo graag van een gevoel af, terwijl het soms juist helpt om het eerst even toe te laten.
Niet erin blijven hangen. Niet alles maar voelen en verder niks doen. Maar gewoon erkennen: dit is er nu.
En vanuit daar kun je weer verder.
https://in-stap-pen.nl/herstel-van-trauma/