Nelieke Life Coaching

Als je ‘ik’ en ‘jij’
even weglaat uit het verhaal,

blijft er gewoon
er-varen in het moment.

Kijken met een frisse blik.

Ben ik er al?

Vroeg mijn gesprekspartner tijdens onze coachwandeling.

Herken je dat?

Je wilt zo graag weten of je op de goede weg zit.
Of het wel de goede kant opgaat.

Je bent er al.
En je denkt van niet.

Je brein verzint altijd wel weer iets nieuws waarom je er nog niet bent.
Waardoor je maar in hoog tempo door blijft gaan.

Het ‘probleem’ zit vaak in het feit dat we ergens anders al willen zijn dan waar we nu zijn.

Ondertussen heeft het leven een eigen tempo.
En knipoogt het naar je. 😉

Je doet genoeg.
Je weet genoeg.
Je bent genoeg.

Nu al.

Leven gaat vanzelf.
En je kunt denken van niet.

Ben je benieuwd hoe de natuur je kan laten zien hoe je meer ontspannen en vrij kunt leven?

👉 https://nelieke-lifecoaching.nl/ 😊

Je mag zijn wie je bent.

Voorbij de vorm, onze verhalen, gedachten en verschillen, is er iets wat ons allemaal verbindt.

Vandaag wandelde ik langs deze beelden in de Káli-vallei. Ik was benieuwd naar hun betekenis en zocht die op.

De beelden vormen de beeldengroep Az emberi komédia (De menselijke komedie), gemaakt door de Hongaarse beeldhouwer Imre Veszprémi in 1986. Ze zijn vervaardigd uit kalksteen en staal.

Er is geen officiële, eenduidige betekenis. De kunstenaar wilde juist ruimte laten voor een eigen interpretatie.

Het is maar net welke betekenis je eraan geeft. Je kunt er bijvoorbeeld in zien:

* mensen die met elkaar in gesprek zijn;
* wachters die uitkijken over de Káli-vallei;
* of symbolen voor de verschillende kanten van de mens: kracht, kwetsbaarheid, wijsheid en verbinding.

Deze week las ik dat veel jongeren die homo, lesbisch, bi of trans zijn, niet durven te vertellen wie ze zijn, uit angst niet geaccepteerd te worden. Terwijl de meeste ouders hun kind juist wél accepteren.

Een uitnodiging om elkaar echt te zien.
Elkaar te ontmoeten.
En te luisteren.

“Out beyond ideas of wrongdoing and rightdoing, there is a field. I’ll meet you there.”
— Rumi —

Vakantie is begonnen. Om 12.00 uur laptop van school dichtgeklapt. Coachwerk was al klaar.
In de auto gestapt op weg naar nieuwe plekken en avonturen.

Met een nieuw boek op school, het Wilde Vrouwenpaf dat ik vorige week voor mijn verjaardag heb gekregen. Vol met Avontuurlijke wandelingen😄.
Nu al blij bij het idee!

Heerlijk vind ik dat altijd een nieuw boek, het papier in je handen, de geur, het lettertype en grootte. Het zegt allemaal niks over de inhoud, want daar geef je zelf betekenis aan.
Net als alles in het leven en je levensverhaal.

Leuk om te ont-dekken:

Hoe kunnen we ons eigen wilde pad bewandelen?
Hoe kunnen we onze eigen grenzen doorbreken (bestaan die😉of zijn ze bedacht)
en vrijheid en avontuur in ons leven ontdekken?

Ga je mee op avontuur?

Fiets ik langs een wei vol gele bloemen, met paardjes. Gewoon om de hoek.
Wat een geluk. 💛

Deze week waren er meerdere momenten van afscheid nemen.
Van onze poes Pip, een familielid en dochterlief op Schiphol uitgezwaaid.

Er zijn verschillende manieren van afscheid nemen.
Tijdelijk of voor langere tijd.
Afscheid van dat wat is geweest.

Een week met een lach en met tranen. Het bestaat naast elkaar en loopt door elkaar heen.
Zo werkt de menselijke ervaring.

Wat blijft is liefde.
Niet tastbaar, wel te voelen.

Zelf merk ik altijd: hoe ik me ook voel, wat er ook gebeurt, in de natuur kom ik altijd weer thuis.
De natuur heeft geen oordeel.
Je kunt er gewoon zijn.

De natuur her-innert je aan wat je van nature bent.
Alles is verbonden met elkaar.
Heel natuurlijk.
In liefde.

Dit is ook waarom ik zo graag buiten, in de natuur, met mensen in gesprek ga.
Het is vanzelfsprekend en wijst je de weg.
Ook als je de weg even niet meer ziet.

wegwijzer