03/03/2026
De grote kanteling in mijn persoonlijke groei begon met een elleboog in mijn rug.
Ik was 20, lag bij een haptotherapeut, en zij vroeg waarom ik geen kik gaf terwijl ze met haar volle gewicht in mijn rug duwde. Ik was aan het verdragen. Dat was toch normaal?
Dat was het niet.
Al vanaf mijn kindertijd was ik een gevoelige jongen die zich aanpaste. Verantwoordelijk voelen voor alles en iedereen. Als puber ging ik trainen, controle houden, sociaal zijn. Daar werd ik een succesvolle hulpverlener mee. Maar het was altijd hard werken.
Op mijn 19e liep ik al vast. Overspannen tijdens een stage in de jeugdzorg. Het patroon van altijd aan-staan en er voor iedereen moeten zijn was niet vol te houden. En dat was het begin van een lange zoektocht terug naar mezelf.
Die zoektocht bracht me overal. Meditatie, yoga, vechtsporten, ademsessies, een jaar op wereldreis, stilteretraites, ayahuasca, ijsbaden, coaching, leiderschapstrainingen.
Alles bracht me een stap verder. Maar in alles zat ook mijn oude patroon: harder werken, beter worden. Persoonlijke groei werd een eindeloos zelfverbeteringsproject.
Toen ik bijna 30 was, kwam de kanteling.
Al jaren had ik van het Aumm Instituut gehoord. Het trok me aan én ik vond het spannend. Toch besloot ik een los innerlijk kind weekend te doen.
De term "innerlijk kind" vond ik eerst vaag en zweverig. Maar wat daar gebeurde raakte me tot in mijn kern. Zoveel van mijn patronen bleken gedreven door diepe overlevingsstrategieën uit mijn kindertijd.
Daar werkelijk contact mee maken, dat jongetje ontmoeten en als volwassen man weer bij me nemen, hem geven wat hij nodig had - dat was rauw, eerlijk, kwetsbaar en bevrijdend.
Wat het zo krachtig maakte was de combinatie van lichaamswerk en verbonden ademwerk. Geen analyse in je hoofd, maar werkelijk voelen in je lichaam.
En daar zat de grote les. Die betere versie van mezelf die ik al die jaren najoeg? Die was ik allang.
Alleen zaten er nog lagen van bescherming en oude patronen voor. Persoonlijke groei is geen eindeloos zelfverbeteringstraject.
Het is weer in contact komen met wie je werkelijk bent en altijd al was. Met je essentie en van daaruit leren leven.
Dit smaakte naar meer. Ik stroomde door naar de Aumm-opleiding: eerst twee jaar persoonlijk proces, daarna de opleiding lichaamsgerichte psychotherapie. Na al mijn werk als maatschappelijk werker, trainer en coach was dit thuiskomen. En dat is het nog steeds.
Dit is waarom ik zo houd van het werk van Aumm. En waarom ik dankbaar en trots ben dat ik nu trainer ben en hoofdtrainer in het eerste jaar van de opleiding. Om dit mooie, diepgaande werk door te mogen geven.
—
Spreekt dit je aan? Komend weekend geef ik samen met mijn collega Sundari het innerlijk kind weekend van Aumm. Een diepgaande driedaagse én een mooie kennismaking met de opleiding, die begin april weer start.
Er zijn nog 3 plekken vrij.
Link staat in de opmerkingen, of stuur me een bericht.
