13/06/2026
Ik raakte mezelf kwijt & vond mezelf weer terugđ„
En dat zal nog wel vaker gebeuren in mijn leven. Het is ook al vaker gebeurd. Dat ik mezelf kwijtraakte. Leven vanuit mijn hoofd ipv mijn gevoel. Doen wat hoort (wat ik DENK dat hoort). Rollen vervullen op de manier waarvan ik DENK dat ze vervult moeten worden. Gevoelens, emoties, gedachten en patronen meedragen waarvan ik DENK dat ze van mij zijn.
Ik ging er weer doorheen én kwam er ook weer uit. Weer een laagje dieper bij mezelf. Weer een laagje afgepeld van wie ik DACHT te zijn.
24/03/2026
Ik hoor wel eens van andere moeders dat ze het vervelend vinden als het in gesprekken continu alleen maar gaat over de kinderen en het ouderschap.
âIk ben meer dan alleen moederâ of âIk vind het ook leuk om het niet over de kinderen te hebbenâ.
Ik voel me ook meer dan alleen moeder en ik hou er ook van om het over andere dingen te hebben. Ik hou er vooral van om het over het leven te hebben. Wat me bezighoud. Waar ik blij van word.
En toevallig ben ik het meeste van mijn tijd bezig met mijn gezin en word ik daar heel blij van.
Ik weet nog dat ik daar in het begin van het moederschap echt last van had. Stemmetjes in mijn hoofd die vonden dat ik te veel over mijn kind sprak. Over de slaapjes, hapjes, haar ontwikkeling.
Alsof het niet mocht. Het te veel was.
Daardoor zat ik mezelf soms hartstikke in de weg.
Ik wilde die vrouw zijn die ik was voordat ik een kind had. Maar dan nu met kind.
Al vrij snel kwam ik erachter dat dat me uitputte.
Ik koos er toen heel bewust voor om alles in mij als moeder te gaan omarmen. Te accepteren dat het was zoals het was. Al de liefde te voelen die ik kreeg van mijn kleine baby en al mijn liefde aan haar te geven.
En toen ik dat deed. Toen ik eigenlijk volmondig ja zei tegen het moederschap. Tegen de zachtheid en de intense mentale kracht van mezelf als moeder. Toen kon ik echt genieten van mijn nieuwe leven als moeder én had ik er plezier in.
Het moederschap voelde zo veel lichter omdat alles er mocht zijn â€ïž
Herkenbaar?
03/03/2026
Ik kwam deze foto van mezelf tegen en het bracht me weer even helemaal terug naar een paar maanden geleden. Toen ik zo lekker in flow zat. In de rust, de vertraging en vooral heel dicht bij mezelf â€ïž
Afgelopen weken trapte ik er zelf weer in. In de ratrace.
Doorgaan. Regelen. Zorgen.
Totdat we ziek werden, ik werd gedwongen uit te rusten en ik voelde: âik raak mezelf weer kwijt als ik zo door blijf gaanâ.
In september voelde ik wat onder andere vertraging met me deed.
Daaruit ontstond de Moedercirkel waar we met een groepje vrouwen samenkwamen om te rusten. Weer even terugkomen bij onszelf.
Niet omdat ik daar âiets bijzondersâ deed.
Maar omdat ik even niets hoefde en ALLES er mocht zijn. Het licht en donkerte van het leven, van het moederschap. De twijfels, angsten en het onbekende van alle nieuwe situaties die zich voordoen als je moeder wordt.
Gewoon zijn.
Delen.
Horen dat ik niet de enige was.
En dĂĄt is de kracht van een Moedercirkel.
Aanstaande vrijdag 6 maart is er weer één in Klein Zundert
Voel je welkom đ