Compagnon de route

Het leven is heerlijk met de voeten in de grond van ‘t leven ✨

22 augustus , de verjaardag van mijn overleden broer …

Welk dragend fundament hij me bracht … 💚💚

Jouw nee vanuit respect voor jezelf en de ander.

Jouw grens als cadeau aan jezelf en aan de ander

Jezelf respecteren, hoe doe je dat?

Een weg-wijzer die ik mezelf vaak hoor meegeven…

Uiteindelijk hebben we allemaal hetzelfde probleem …

… en dus ook allemaal dezelfde sleutel om dat ‘probleem’ ‘op te lossen’

P.s. normaal spreek ik niet in termen van problemen en oplossingen , maar bij deze gelegenheid dus wel een keertje ☺️

Niet alleen mijn roze zwempak matcht met mijn nieuwe zwemvlotter 😉😅

Na aanvankelijk helemaal geen zin om met dat ‘ding’ te zwemmen, ben ik er na een dikke 2 km samen zwemmen al ‘dikke vrienden’ mee geworden 😉

Ik zie zelfs heel wat overeenkomsten in onze missie ☺️

Ik zou het nooit kunnen bedenken om mama en compagnon de route zijn, te vergelijken met een zwemvlotter. Dat kan alleen de ervaring me geven!

Iemands verhaal interesseert me niet….
… omdat dat wat er in de mens zelf leeft me oprecht boeit….

Loskomen van de/je verhalen en de achterliggende thema’s en herhalende patronen zien is waar ‘leven is simpel’ voor mij over gaat/begint …

Wat als ik zou geloofd hebben dat ik …

- geen connectie heb met mijn kinderen?
- geen ruimte laat voor mijn klein-en achterkleinkinderen?
- de dood onderdruk?
- mezelf teveel op de tweede plaats zet?

Wanneer coaching-therapie-opleiding meer kwaad dan goed doet ….