Healing na toxische relaties en trauma- relatiebegeleider Wendy

Waarom blijf je dezelfde toxische mensen aantrekken?

Niet omdat je het nog niet begrijpt.

De meeste mensen begrijpen hun patroon ondertussen perfect.

Het probleem zit ergens anders.

Het patroon leeft nog steeds.

Het stuurt nog steeds je keuzes.

Het bepaalt nog steeds wie je vertrouwt, wie je binnenlaat en wat je blijft tolereren.

Daarom verandert kennis alleen zo weinig.

Van 20 juni 2026 tot en met 31 augustus 2026 ontvang je korting op alle producten.

Gebruik de kortingscode op je bon.

https://www.wendymertensrelaties.be/

Je vertrouwt op wat je voelt.
Maar wat als je gevoelens al gestuurd worden vóór je bewust een keuze maakt?

We zijn elk verantwoordelijk voor onze eigen daden. Dat wil dus ook zeggen dat wij verantwoordelijk zijn voor de gevolgen en de effecten van ons gedrag op andere mensen.

Ik heb het hier niet over iemand die in de ik-vorm, in alle eerlijkheid, zijn eigen ding communiceert. Ik heb het hier over iemand die schade brengt door nachtlawaai, door overlast, door pesterijen, door bedrog, door roddels, door leugens, door gelijk welke vorm van manipulatie, door iemand anders in armoede te brengen, door iemand anders eigenlijk zaken toe te schrijven die ze zelf hebben gedaan.

Verantwoordelijkheid is voor ons allemaal, elk op deze aardbol, om met ons eigen stuk om te gaan. En elke keer dat je een reden vindt waarom je vindt dat het oké is dat je een bepaald gedrag stelt, of dat je een bepaalde manier van handelen stelt, of dat je iemand anders slecht maakt, dan is dat een reden die je zelf gebruikt om je gedrag te rechtvaardigen. Maar daardoor is dat gedrag nog altijd niet verantwoordelijk.

Daardoor heb je alleen maar getoond dat je eigenlijk onvolwassen bent. Want het maakt niet uit wat een ander van je zegt. Het maakt niet uit wat een ander eigenlijk van je denkt. Voor die ander maakt dat uit, want die ander zit in zijn cocon van werkelijkheid.
Wij dragen elk van ons de verantwoordelijkheid voor elk gedrag dat we stellen. Maar wij dragen ook de verantwoordelijkheid voor elke keer dat we wegkijken wanneer iemand eigenlijk toxisch gedrag stelt. Of elke keer dat we wegkijken wanneer iemand eigenlijk schade brengt aan een ander.

En dat maakt niet uit of dat gaat over fysieke schade of over psychische schade. Want dat zegt veel over ons, dat we wegkijken.
Het gaat zelfs nog verder. Elke keer dat we in naam van empathie zeggen: "Het is gewoon iemand die een probleem heeft en we moeten dat maar gewoon laten zijn. We kunnen daar niet veel aan doen, want die persoon is nu zo." Dat zijn allemaal drogredenen om die empathie verkeerd te plaatsen en om eigenlijk dat toxisch gedrag van die ander een hand boven het hoofd te houden. Wat eigenlijk maakt dat we zelf toxisch gedrag stellen op dat moment.
Empathie is iets heel moois, maar je moet empathie niet gaan misbruiken om toxisch gedrag toe te laten, goed te keuren en goed te praten.

En dat is een heel groot probleem dat al jaren heerst in heel onze maatschappij. En het wordt de laatste tijd alleen maar erger en erger. Dat mensen letterlijk anderen wegschrijven als iemand met veel fantasie, terwijl die zwaar toxisch gedrag stelt. Dat mensen zich laten charmeren door iemand om eigenlijk het toxisch gedrag niet te moeten zien of om te kunnen ontlopen dat er een gesprek ontstaat met iemand die eigenlijk in staat is om daar gevolgen aan te geven.

Wat die ander ook doet naar jou, die is daar verantwoordelijk voor. Maar jij bent verantwoordelijk voor je eigen gedrag. Dus in plaats van te gaan kijken naar wat die ander denkt, zegt of doet, kijk naar je eigen gedrag. En draag de gevolgen van dat gedrag.
Neem ook de verantwoordelijkheid als je ooit schade hebt toegebracht aan een ander, om die schade te dragen, die recht te zetten en daar juist in te handelen. In plaats van jezelf te blijven wegsteken achter onvolwassen gedrag.
En dan is er nog iets.

Als jij het lastig hebt omdat je weet dat je een fout hebt gedaan of dat je gedrag hebt gesteld dat schade heeft gebracht, en je voelt je schuldig of je voelt schaamte, weet dan dat dat eigenlijk een normale, gezonde reactie is. Dat is je geweten dat in werking schiet.
Maar iemand die geen schaamte heeft, geen schuldgevoelens heeft bij de fouten die hij maakt en bij de gevolgen die hij doorheeft van zijn of haar gedrag naar een ander, daar moet je je zorgen over maken.
Want dat is een signaal dat er pas echt iets mis is.
En ik kan nog veel vertellen over verantwoordelijk zijn. Maar het blijft altijd op hetzelfde punt neerkomen.

Wij zijn verantwoordelijk, elk van ons, voor ons eigen gedrag. Voor hoe wij met mensen omgaan, hoe wij met dieren omgaan en hoe wij in onze samenleving met elkaar omgaan.

*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

Je richt al je aandacht op de ander.
Maar wat als precies daardoor onzichtbaar blijft waarom dezelfde dynamiek telkens terugkeert?

Je denkt dat je je trauma achter je laat.
Maar wat als iets onzichtbaars nog elke keuze, relatie en reactie blijft sturen?

De grootste leugen binnen healing?

Dat bewust zijn van een patroon voldoende is.

Dat is niet zo.

Je mag honderd keer herkennen dat je pleast.

Zolang je blijft pleasen, verandert er niets.

Je mag begrijpen waarom je bang bent voor afwijzing.

Zolang die angst je keuzes bepaalt, blijft hetzelfde terugkomen.

Echte verandering ontstaat wanneer het oude patroon zijn macht verliest.

Van 20 juni 2026 tot en met 31 augustus 2026 ontvang je korting op alle producten.

Gebruik de kortingscode op je bon.

https://www.wendymertensrelaties.be/

Je vertrouwt op herkenning.
Maar wat als precies dat ervoor zorgt dat je jarenlang de verkeerde mensen blijft volgen?

Je denkt dat een goede begeleiding vooral goed moet aanvoelen.
Maar wat als de momenten waarop je het meeste weerstand voelt juist het meest bepalend zijn?

Je denkt dat iemand je verder helpt omdat die hetzelfde heeft overleefd.
Maar waar let je eigenlijk op als je beslist wie jouw proces mag begeleiden?